Ang mga Kaibigan ko ng Hayskul

Sa totoo lang, marami talaga akong na-realized mga nitong araw lang. Idrk kung part 'to ng growing up or just normal na nangyayari sa tao. Parang nung napaisip ako, ang dami kong mami-MISS sa tana ng buhay high school student ko. Ewan ko, dati para sakin basta makatapos ako okay na. Feel ko dati ang O.A. ng mga students na umiiyak pag-graduation lalo na kung makikita pa rin naman sila next school year sa same school pati. Tas dati ang dating sakin ng mga remembrances ay JOLOGS. Ang taas ng pride ko tas parang wala kong pakialam sa feelings ng mga friends or mga nagmamahal sakin. Hanggang 'thank you' lang ang response ko.

Marami na din naman akong naging friends eh kahit na maraming gusto na siguro akong patayin sa sobrang kaprangkahan ko. Feel ko lahat ng tinuturing kong friends ay ganun din ang tingin sakin. Yung tipong walang bahid ng kaplastikan. Tingin ko nga, lahat talaga ng kaibigan ko ay kaya kong mabilang sa mga daliri ko.